Adana'ya 117 km, Pozantı'ya ise 9 km uzaklıkta bulunan bu yayla köyüne tren veya Pozantı üzerinden araçla stabilize yol ile ulaşılır. Çakıt Vadisi takip edilerek 1900'lü yıllarda Almanlar tarafından demiryolu yapımı için lojistik amaçla yapılan yol üzerinden Hacıkırı'na da arazi aracı ile gidilebilir. Yada bizim gibi gezi ve yürüyüş amaçlı dernek yada turların günübirlik gezisine katılıp 20 km ye yakın yürüyerek doğanın tadını çıkarabilir. Belemedik Yaylası, zengin doğa manzarası, ayrıca I. Dünya Savaşı'nda burada görev yapan Alman personelin kullandığı yapılar ve mezarlık mevcuttur. Çakıt Vadisi kıyısında kurulmuş Belemedik'te taş ve ahşaptan yapılmış yayla evlerinde konaklanmaktadır.
Belemedik, Adana ilinin Pozantı ilçesine bağlı bir köydür. Mersin ve Adana'dan kalkışlı pek çok turun ve fotograf derneklerinin bile hem gezi hem fotograf amaçlı en önemli duraklarından biri.
Biz dağcılık kulubü etkinliğinde Tarsus yolundan devam ederek Kızlar Kalesi sapağından içeri girdik ve oradan yaklaşık 20 km yürüyüş parkuru başlamış oldu.
Çam ağaçlarının kokusu, şehrin kalabalığından uzak, karşımıza Çakıt Vadisinin muhteşem görüntüsü..
İnşaatlarda almanların sadece mühendislerinin çalıştığı işçiliğini ise almanların esir aldığı kişilerin yaptığı, hatta bunların içinde çok sayıda hindistanlı esir müslümanın olduğunu onlardan ölenlerin ise resimdeki Taşdurmaz mevkinde yerin üst tarafında mezarlık olarak adlandırılan yere defnedildiğini söyleniyor. Deprem ve heyelan sebebiyle şimdi sadece bir düzlük görüyoruz.
Bağdat Demiryolları için inşaa edilen 12 tünel ve 7 adet viyadük için, bu mevkiide kurulan en büyük şantiyedir. Taş yontma, kireç elde etme ve beton istasyonudur. Almanlar asker ve mühendis olarak, İtalyanlar köprü ve tünel taş örgü ustaları ve mühendisleri, Kafkas cephesinde esir edilen Ruslar işçi, İngiliz kökenli Avustralyalılar elektrik ve makina konusunda teknik personel,Türklerde bazı bölümlerde gözlemci ve işçi olarak çalıştırmışlar. Önceleri atölye ve işlik olarak kullanılan 1908 yılından kalma bu binalar daha sonra Rus esirlerin Malarya(sıtma), tifüs, tifo, kolera vs. gibi hastalıklara yakalanmaları sonucu buralar hastane olarak kullanılmış. Bir rivayet var ki anlatayım; işçi olarak çalışan kesim verimli çalışmadığından, gazino inşa edip işçilere eğlence sağlamak amacıyla bu binaların yapıldığı da söyleniyor anlatanın yalancısıyım artık :)
Belemedik-Hacıkırı arasında ki Alman yolunun birçok yeri kayalar oyularak yapılmış.
Belemedik adıyla da ilgili bir rivayet var bu da tamamen duyumdur; Toroslarda Demiryolu için tüneller açılırken Alman mühendisin talimatları doğrultusunda çalışmalara devam edilir tünelin birinde hatalı çalışmadan dolayı güzergahta sapma meydana gelir, Alman mühendis Türk işçilerden öğrendiği çok az Türkçesiyle bilemedik diyeceğine Belemedik der ismi olarakta kalmıdığı.
Yemek molasını verdiğimiz bu tünelde yemek sırasında güçlü bir rüzgar esintisi geldiğinde kafamızı çevirdiğimizde trenin geçtiğini anladık. Kayaların içine yapıldığından trenin gelme sesi kesinlikle duyulmuyor o yüzden içinden yürürken oldukça dikkat etmek gerekiyor. Köyde yaşayanlarda trenin geldiğini esintiden anlıyorlarmış.
Burası 29. ve 28. tünellerin arası, Belemedik-Hacıkırı Demiryolu hattında 1914-15 yıllarında yapılan strejik köprülerden biri.
Belemedik - Hacıkırı Arası Çakıt vadisindeki Almanların yaptığı lojistik amaçlı karayolundaki kaya tünel.
Şeytan Gözü Adı verilen oyuk. Dışarısı geniş açılı olarak görülürken dışardan içerisi kesinlikle görülmüyor.
Belemedik-Hacıkırı arasındaki Çakıt vadisine bir bakış.
Yapılan eski binalardan bir kalıntı daha..
Tertemiz hava ve şansımıza güneşli günde doğayla iç içe yürümek ayrı bir zevk Belemedik'te
Çay molası için müthiş bir yer..
Suyun rengi baraj çalışmalarından dolayı baya bulanık. Aralarda şantiyeler doğanın güzelliğini bozduysa da her dönemeçte yıllık ağaçlar sizi karşılıyor.
15 km sonunda artık köy youluna doğru ilerliyoruz. Sonbahar olduğu için her renk yaprak görmek mümkün.
Dökülen yapraklara inat yeni açmış çiçekler..
Giden sevgiliye uzatılmakta geç kalınmış bir çiçek..
Belemedik istasyonundan çıkıp Hacıkırı'ya gidiş
Eskiden kullanılan tren istasyon merkezleri.
Hemen köprüden sonra yapıldığı için tren durduğunda yarısı köprüde kaldığı için istasyon daha ileriye taşınmış. O yüzden şu an harabe durumundalar.
Yüzyıllık çınarın altına bir salıncak yapmışlarki arkada bekleyen sıraya rağmen yüzsüzlük boyutlarını zorladım :)
Bahçede oturan teyzemin keyfine diyecek yok.. Demlemiş odun ocağında çayını nar ve meyve ağaçları arasında pazar keyfi yapıyor.
Sonunda Belemdik'teyiz. 15 km den fazla yolla beraber sona yaklaşma psikolojisi ile artık baya yorulduk.
Kendini yollara vurmuş bir gezgin..
Tam artık yoruldum oturayım derken günün süprizi trenin geçişinide fotograflayabiliyorum.
Belemdik istasyonu son durağımız burdan araçlarla bu güzel yere veda ediyoruz.
Yolda otobana giderken Alman mezarlığının bulunduğu yere de 5 dakika uğruyoruz.
Eğer bu Adana-Mersin taraflarında iseniz gitmenizi mutlaka ki hem tarihi hemde doğal güzelliği açısından tavsiye ederim. İyi tatiller...